komis
GALERIA PROWADZI SPRZEDAŻ KOMISOWĄ CIEKAWYCH UNIKATÓW.
Cztery Pory Roku Alfonsa Muchy - na oryginalnych matrycach, stworzone w latach 70tych.
Karol Mondral
Bronisława Rychter - Janowska, Pejzaż, pastel na płycie, 51 x
63.
Bronisława Rychter-Janowska (1868 - 1953) – polska malarka,
publicystka.
Pierwszym nauczycielem rysunku i malarstwa był jej starszy brat
Stanisław Janowski, student Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1896, po kilku
latach pracy w wiejskiej szkole w Siołkowej k. Grybowa, dzięki uzyskanemu
stypendium i wsparciu brata, wyjechała do Monachium, gdzie studiowała malarstwo
w prywatnych szkołach Antona Ažbe i Simona Hollósy. Pobierała również lekcje u
mistrza portretu Franza von Lenbacha. W późniejszym okresie, już jako mężatka,
kontynuowała studia we Florencji i Rzymie.
Twórczość Bronisławy
Rychter-Janowskiej wyróżnia subtelność i nastrojowość, mistrzowska gra świateł i
cieni. Ulubionym tematem jej prac był dwór polski i jego wnętrza, kościółki i
wiejskie chaty oraz pejzaże. Tytuły obrazów mówią same za siebie: Dworek babuni,
Wnętrze salonu, Chata w śniegu, Powrót z kościoła. Również dała się poznać jako
portrecistka, w czym niewątpliwą zasługę miały lekcje u "księcia malarzy" von
Lenbacha. Wykorzystywała wszystkie techniki malarskie – olej, pastele,
akwarele, znane są jej rysunki węglem, tworzyła również makaty i aplikacje.
Współpracowała z kabaretem Zielony Balonik w Jamie Michalikowej w Krakowie oraz
kabaretami lwowskimi, dla których tworzyła projekty kukiełek. Swoje prace
wystawiała w Krakowie, Lwowie, Warszawie, Pradze, Wiedniu, Rzymie, Wenecji i
Florencji.
Mniej znaną stroną twórczości Rychter-Janowskiej jest
publicystyka i literatura. Drukowała m.in. w Gazecie Lwowskiej, Reformie i
innych wydawnictwach krakowskich, lwowskich i wiedeńskich. Była autorką kilku
dramatów i obszernych pamiętników, obejmujących całe jej długie i bogate życie
artystyczne.
W 1917 osiadła na stałe w Krakowie, a jej mieszkanie stało
się jednym z najbardziej znanych salonów artystycznych miasta. Tworzyła do
ostatnich chwil życia. Swój dorobek sama artystka oszacowała na kilkanaście
tysięcy prac. Obrazy Rychter-Janowskiej znajdują się w wielu muzeach polskich i
zagranicznych, m.in. w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa i Muzeum Watykańskim
oraz zbiorach prywatnych. Ze względu na ich również niezaprzeczalną secesyjną
dekoratywność cieszą się do dziś dużym powodzeniem
na aukcjach
antykwarycznych.
Obraz olejny nieznanego artysty z przełomu XVII i XVIII wieku. Obraz jest po konserwacji i dokumentacji w pracowni Jacka Wybodowskiego.
Czesław Wasilewski, Wiejska chata, olej na płótnie, 38 x 34
Czesław Wasilewski, (1875-1947) używający też pseudonimu Zygmuntowicz, to
popularny w okresie międzywojennym malarz warszawski, autor obrazów o tematyce
rodzajowej inspirowanych płótnami Kossaka, Brandta, Chełmońskiego,
Wierusza-Kowalskiego czy Fałata. Był samoukiem; wprawdzie w 1911 zapisał się do
warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, ale o jego studiach nic bliższego nie
wiadomo. Być może uczęszczał tam (1913-1917) do pracowni Wojciecha Kossaka, dla
którego później, na początku lat
dwudziestych, przygotowywał podmalówki do
obrazów. Uczestniczył w wystawie w Lublinie (1922), wystawiał na Salonach
warszawskiej Zachęty (1925,1926, 1927), w Katowicach (1926), Częstochowie
(1927), Gdyni (1929), Kaliszu (1931), Poznaniu (1928, 1931). Malował przede
wszystkim liczne zaprzęgi, sanny, wyjazdy na polowania, wypadki w podróży,
ułanów na patrolu, łosie i dziki w lesie. Rzadziej malował kwiaty i martwe
natury. W latach trzydziestych swoje prace sygnował także "Zygmuntowicz",
stawiając przed nazwiskiem inicjał I. lub F., co sugeruje imię Ignacy lub
Franciszek.